Jak wykazały przeprowadzone badania ponad 40% energii zużywanej w Unii Europejskiej związane jest z budownictwem. W związku z tym faktem poszukiwane są różne rozwiązania mające na celu zmniejszenie zużycia energii. Jednym z takich rozwiązań było powstanie Dyrektywy 2002/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Po implementacji dyrektywy w polskim prawie od 1 stycznia 2009r. pojawił się obowiązek sporządzania świadectw energetycznych budynków nowo powstałych oraz podlegających zbytowi lub wynajmowi. Posunięcie to ma na celu stworzenie możliwości porównywania budynków pod względem kosztów zużywanej przez nie energii, zmniejszenie zużycia energii poprzez wykluczenie z rynku budynków nieefektywnych energetycznie, bądź poddaniu ich
termomodernizacji.
Czym jest świadectwo energetyczne?
Świadectwo energetyczne określa efektywność energetyczną danego budynku, bądź lokalu. Zużycie energii określane jest dla standardowych warunków klimatycznych oraz standardowych warunków użytkowania. W związku z tym, nie można na podstawie świadectwa wnioskować o rzeczywistym zużyciu energii, można natomiast porównywać budynki w celu wyboru tego o najmniejszym zapotrzebowaniu na energię (najwyższej efektywności energetycznej), a co za tym idzie najniższych kosztach eksploatacyjnych. Rozróżnić można zapotrzebowanie na energię końcową, które mówi nam o rzeczywistym zużyciu energii na takie cele jak ogrzewanie, wentylacja, przygotowanie ciepłej wody użytkowej (w niektórych przypadkach również o zużyciu energii na chłodzenie i oświetlenie). Jak również zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną, które uwzględnia oprócz rzeczywistego zużycia energii przez budynek, nakłady energii na dostarczenie do granicy budynku wszystkich wykorzystanych nośników energii.